Pułapki w diecie ketogenicznej | Blog

Jednym z podstawowych problemów jest wspomniana restrykcyjność diety ketogenicznej, gdyż każde odstępstwo od diety może skutkować wyjściem ze stanu ketozy i zmarnowaniem dotychczasowego wysiłku. Dlatego kluczowa jest wytrwałość i świadomość możliwych trudności diety keto. Z jakimi słabymi punktami można się spotkać podczas jej stosowania? Jak sobie z nimi radzić?

Ketoadaptacja – czym jest i jak przebiega

Przy ograniczeniu węglowodanów w diecie, organizm przestawia się na wykorzystywanie innych źródeł energii np. ze spalania tłuszczu i powstających w jego trakcie ciał ketonowych. Pozyskiwanie energii z ciał ketonowych określane jest jako ketoza. Wejście w ketozę trwa zwykle kilka dni, a pełna adaptacja – zwykle kilka tygodni; to kwestia indywidualna. Zależy to m.in. od insulinowrażliwości, dotychczas stosowanej diety czy stopnia aktywności fizycznej. W czasie adaptacji ważne są właściwe proporcje makroskładników – w diecie ketogenicznej większość energii pochodzi z tłuszczu. W diecie Keto Fitness Catering tłuszcz dostarcza ok. 66% energii, białko ok. 23%, a węglowodany ok. 11% (łącznie z błonnikiem). Kaloryczność warto dobrać do swojego celu i zapotrzebowania. Również należy pilnować ilości dostarczanego z dietą białka, gdyż jego nadwyżkę organizm wykorzysta w procesie glukoneogenezy, w efekcie bazując na glukozie czego w diecie keto chcemy uniknąć.

>>>ZOBACZ TUTAJ JAK ROZPOCZĄĆ PRZYGODĘ Z DIETĄ KETOGENICZNĄ!<<<

Ograniczenie błonnika w diecie ketogenicznej

Ograniczenie węglowodanów nie musi wiązać się z drastycznym ograniczeniem błonnika. W diecie keto jest miejsce na pewną ilość warzyw oraz owoców, które koniecznie warto uwzględniać. Zalecane są chociażby warzywa zielone i owoce jagodowe, gdyż zawierają mało węglowodanów, a dużo błonnika. Zbyt mała ilość błonnika może zaburzyć pracę układu pokarmowego, w tym skład mikroflory jelitowej, co może skutkować zaparciami, biegunką czy złym samopoczuciem.

Biegunki tłuszczowe w ketozie

Jej wystąpienie może wskazywać na problemy z trawieniem tłuszczu, a w konsekwencji problemy z jego wykorzystaniem na cele energetyczne oraz z produkcją ciał ketonowych. Jej pojawieniu się sprzyja również niskie spożywanie tłuszczu przed rozpoczęciem keto diety czy niska podaż błonnika pokarmowego. Warto wtedy stopniowo zwiększać ilość tłuszczu i uwzględniać w diecie dozwolone produkty dostarczające błonnika, a przy utrzymujących się dolegliwościach – skonsultować się z lekarzem.

Grypa węglowodanowa podczas diety ketogenicznej – jak długo trwa?

Jest to reakcja na odstawienie węglowodanów, których w zwyczajowej diecie spożywamy dużo więcej. Organizm musi przestawić swój metabolizm na wykorzystywanie tłuszczu do produkcji ketonów. Może się objawiać drażliwością, spadkiem nastroju i energii, mgłą mózgową, drganiem powiek, bólami głowy i mięśni. Złe samopoczucie może zniechęcać do dalszego kontynuowania diety, jednak na ogół objawy keto grypy znikają w ciągu tygodnia. Sposoby na jej złagodzenie to m.in. zwiększenie ilości przyjmowanych płynów, spożywanego tłuszczu i soli oraz stopniowa redukcja węglowodanów.

Suplementacja a ketoza

Ze względu na zmodyfikowane proporcje dostarczanych makroskładników i znaczące ograniczenie produktów będących źródłem węglowodanów w tym m.in. produktów zbożowych, owoców i warzyw, możliwe jest wystąpienie niedoborów pokarmowych, dlatego warta rozważenia jest suplementacja. Ponadto ograniczone spożycie węglowodanów może działać odwadniająco przez co organizm traci wodę i sód. To tłumaczy, dlaczego zazwyczaj pierwsze efekty redukcji masy ciała są związane z wydaleniem nadmiaru wody z ustroju. Suplementację, jeśli jest potrzebna, warto ustalić z lekarzem lub dietetykiem. Dobór zażywanych preparatów jest uzależniony od etapu diety, stopnia aktywności fizycznej, stanu zdrowia czy występujących niedoborów i może dotyczyć przede wszystkim elektrolitów (sodu, potasu, magnezu, wapnia), kwasów tłuszczowych, a także witaminy D czy kwasu foliowego. Popularnym dodatkiem w diecie keto jest olej MCT – warto wprowadzać go stopniowo, bo może powodować dolegliwości trawienne.